دستکش های یکبار مصرف را می توان بر اساس مواد به انواعی مانند پلی اتیلن (PE)، پلی وینیل کلراید (PVC)، نیتریل و لاتکس طبقه بندی کرد. دستکش های پلی اتیلن سبک و ارزان هستند و معمولاً برای کارهایی مانند حمل غذا و تمیز کردن سبک استفاده می شوند. دستکش های پی وی سی شفافیت و دوام خوبی را ارائه می دهند و آنها را برای محافظت روزانه و عملیات عمومی مناسب می کند. دستکش های نیتریل دارای خاصیت ارتجاعی خوب، مقاومت در برابر سایش قوی و مقاومت شیمیایی هستند و اغلب در محیط های پزشکی، آزمایشگاهی و صنعتی استفاده می شوند. دستکش‌های لاتکس نرم، مناسب{4} و قابل لمس هستند و آنها را برای محیط‌های کاری که نیاز به مهارت دارند ایده‌آل می‌کند.
بر اساس کاربرد مورد نظر، دستکش‌های یکبار مصرف را می‌توان به دسته‌هایی مانند دستکش‌های-غذایی، پزشکی-، صنعتی، و دستکش‌های محافظ خانگی طبقه‌بندی کرد. دستکش‌های درجه مواد غذایی-عمدتاً در آماده‌سازی، پردازش و بسته‌بندی مواد غذایی استفاده می‌شوند و به موادی نیاز دارند که مطابق با استانداردهای ایمنی تماس{4}} مواد غذایی باشند. دستکش‌های درجه پزشکی{6} برای مراقبت‌های بهداشتی و معاینات مورد استفاده قرار می‌گیرند که به قابلیت‌های حفاظتی برتر نیاز دارند. دستکش های صنعتی برای پاسخگویی به نیازهای عملیات تولیدی، مقاومت در برابر سایش، روغن و مواد شیمیایی را در اولویت قرار می دهند.
دستکش‌های یکبار مصرف را می‌توان بر اساس ساختار و ویژگی‌های استفاده، مانند نمونه‌های پودری در مقابل پودری{0}}آزاد، و استاندارد در مقابل ضخیم‌شده طبقه‌بندی کرد. دستکش‌های پودری دارای پوششی سبک برای سهولت در پوشیدن هستند، اما به دلیل قوانین سخت‌گیرانه در مورد پودر در محیط‌های خاص، به طور فزاینده‌ای با جایگزین‌های{2}} رایگان پودر جایگزین می‌شوند. دستکش های ضخیم شده مقاومت بالایی در برابر پارگی دارند و آنها را برای کارهایی که نیاز به سطح بالاتر محافظت دارند مناسب می کند.
با پیشرفت تقاضای صنعت، تنوع دستکش های یکبار مصرف همچنان در حال گسترش است. از آنجایی که انواع مختلف دستکش در مواد، عملکرد و مناسب بودن متفاوت است، کاربران باید محصول مناسب را بر اساس نیازهای خاص خود انتخاب کنند تا از حفاظت و قابلیت استفاده بهینه اطمینان حاصل شود.